అధ్యాయం 3 — కర్మ యోగము
కర్మయోగ
కర్మలను త్యజించడం వల్ల సన్యాసం లభించదు, లోకకళ్యాణార్థం కర్తవ్య కర్మలను ఆచరించాలని మరియు కామక్రోధాలను జయించాలని భగవానుడు ఉపదేశిస్తాడు.
ప్రధాన శ్లోకాలు మరియు తాత్విక వివరణ
జ్యాయసీ చేత్కర్మణస్తే మతా బుద్ధిర్జనార్దన । తత్కిం కర్మణి ఘోరే మాం నియోజయసి కేశవ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):బుద్ధి కర్మకంటే శ్రేష్ఠమని నీవు భావిస్తే, ఈ ఘోరమైన కర్మలో నన్నెందుకు నియమిస్తున్నావని అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు.
వ్యామిశ్రేణేవ వాక్యేన బుద్ధిం మోహయసీవ మే । తదేకం వద నిశ్చిత్య యేన శ్రేయోఽహమాప్నుయామ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):నీ మాటలు కలగలసి నా బుద్ధిని గందరగోళపరుస్తున్నాయి; శ్రేయస్సును ఇచ్చే ఒక్క నిశ్చితమైన మార్గాన్ని చెప్పు.
లోకేఽస్మిన్ ద్వివిధా నిష్ఠా పురా ప్రోక్తా మయానఘ । జ్ఞానయోగేన సాఙ్ఖ్యానాం కర్మయోగేన యోగినామ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఈ లోకంలో రెండు నిష్ఠలను నేను చెప్పాను—సాంఖ్యులకు జ్ఞానయోగం, యోగులకు కర్మయోగం.
న కర్మణామనారమ్భాన్నైష్కర్మ్యం పురుషోఽశ్నుతే । న చ సంన్యసనాదేవ సిద్ధిం సమధిగచ్ఛతి ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):కర్మలను ప్రారంభించకపోవడం వల్ల మాత్రమే నైష్కర్మ్యం లభించదు; బాహ్య సన్యాసం వల్ల మాత్రమే సిద్ధి రాదు.
న హి కశ్చిత్క్షణమపి జాతు తిష్ఠత్యకర్మకృత్ । కార్యతే హ్యవశః కర్మ సర్వః ప్రకృతిజైర్గుణైః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఎవరూ ఒక్క క్షణం కూడా పూర్తిగా అకర్మకుడిగా ఉండలేరు; ప్రకృతి గుణాలు అందరినీ కర్మ చేయిస్తాయి.
కర్మేన్ద్రియాణి సంయమ్య య ఆస్తే మనసా స్మరన్ । ఇన్ద్రియార్థాన్విమూఢాత్మా మిథ్యాచారః స ఉచ్యతే ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):కర్మేంద్రియాలను అదుపులో ఉంచి మనసులో విషయాలను ధ్యానించేవాడు మోహితుడై మిథ్యాచారి అనబడతాడు.
యస్త్విన్ద్రియాణి మనసా నియమ్యారభతేఽర్జున । కర్మేన్ద్రియైః కర్మయోగమసక్తః స విశిష్యతే ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):మనస్సుతో ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, ఆసక్తి లేకుండా కర్మయోగాన్ని ఆచరించేవాడు శ్రేష్ఠుడు.
నియతం కురు కర్మ త్వం కర్మ జ్యాయో హ్యకర్మణః । శరీరయాత్రాపి చ తే న ప్రసిద్ధ్యేదకర్మణః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):నీ నియతకర్మను చేయి; అకర్మకంటే కర్మ శ్రేష్ఠం. అకర్మతో శరీరయాత్ర కూడా కొనసాగదు.
యజ్ఞార్థాత్కర్మణోఽన్యత్ర లోకోఽయం కర్మబన్ధనః । తదర్థం కర్మ కౌన్తేయ ముక్తసఙ్గః సమాచర ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):యజ్ఞార్థంగా చేసిన కర్మ బంధించదు; స్వార్థకర్మ బంధిస్తుంది. అందువల్ల సంగరహితంగా యజ్ఞభావంతో కర్మ చేయి.
సహయజ్ఞాః ప్రజాః సృష్ట్వా పురోవాచ ప్రజాపతిః । అనేన ప్రసవిష్యధ్వమేష వోఽస్త్విష్టకామధుక్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ప్రజాపతి యజ్ఞంతో పాటు ప్రజలను సృష్టించి, దీనివల్ల అభివృద్ధి చెందండి; ఇది మీ శ్రేష్ఠమైన కోరికలను నెరవేర్చుగాక అన్నాడు.
దేవాన్భావయతానేన తే దేవా భావయన్తు వః । పరస్పరం భావయన్తః శ్రేయః పరమవాప్స్యథ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):యజ్ఞంతో దేవతలను పోషించండి; వారు మిమ్మల్ని పోషించుగాక. పరస్పరం పోషించుకుంటూ పరమశ్రేయస్సును పొందండి.
ఇష్టాన్భోగాన్హి వో దేవా దాస్యన్తే యజ్ఞభావితాః । తైర్దత్తానప్రదాయైభ్యో యో భుఙ్క్తే స్తేన ఏవ సః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):యజ్ఞంతో సంతుష్టులైన దేవతలు కోరిన భోగాలను ఇస్తారు; తిరిగి సమర్పించకుండా వాటిని అనుభవించేవాడు దొంగవంటివాడు.
యజ్ఞశిష్టాశినః సన్తో ముచ్యన్తే సర్వకిల్బిషైః । భుఞ్జతే తే త్వఘం పాపా యే పచన్త్యాత్మకారణాత్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):యజ్ఞశేషాన్ని భుజించేవారు పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు; తమకోసమే వండుకునేవారు పాపాన్నే భుజిస్తారు.
అన్నాద్భవన్తి భూతాని పర్జన్యాదన్నసమ్భవః । యజ్ఞాద్భవతి పర్జన్యో యజ్ఞః కర్మసముద్భవః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):అన్నం వల్ల భూతాలు పుడతాయి; వర్షం వల్ల అన్నం పుడుతుంది; యజ్ఞం వల్ల వర్షం; కర్మ వల్ల యజ్ఞం ఉద్భవిస్తుంది.
కర్మ బ్రహ్మోద్భవం విద్ధి బ్రహ్మాక్షరసముద్భవమ్ । తస్మాత్సర్వగతం బ్రహ్మ నిత్యం యజ్ఞే ప్రతిష్ఠితమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):కర్మ బ్రహ్మజ్ఞానం నుండి, ఆ జ్ఞానం అక్షరబ్రహ్మం నుండి ఉద్భవించినదని తెలుసుకో. అందువల్ల సర్వవ్యాపి బ్రహ్మం యజ్ఞంలో నిత్యం ప్రతిష్ఠితమై ఉంది.
ఏవం ప్రవర్తితం చక్రం నానువర్తయతీహ యః । అఘాయురిన్ద్రియారామో మోఘం పార్థ స జీవతి ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఈ దివ్య చక్రాన్ని అనుసరించని, ఇంద్రియసుఖాలలో మాత్రమే మునిగినవాడు వ్యర్థంగా జీవిస్తాడు.
యస్త్వాత్మరతిరేవ స్యాదాత్మతృప్తశ్చ మానవః । ఆత్మన్యేవ చ సన్తుష్టస్తస్య కార్యం న విద్యతే ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఆత్మలోనే ఆనందిస్తూ, ఆత్మలోనే తృప్తి పొంది, ఆత్మలోనే సంతోషంగా ఉన్నవానికి వ్యక్తిగతంగా చేయవలసిన కర్తవ్యం లేదు.
నైవ తస్య కృతేనార్థో నాకృతేనేహ కశ్చన । న చాస్య సర్వభూతేషు కశ్చిదర్థవ్యపాశ్రయః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):అటువంటి వానికి చేసిన కర్మతో ప్రత్యేక ప్రయోజనం లేదు; చేయకపోయినా నష్టం లేదు; ఇతర జీవులపై స్వార్థ ఆధారపడటం లేదు.
తస్మాదసక్తః సతతం కార్యం కర్మ సమాచర । అసక్తో హ్యాచరన్కర్మ పరమాప్నోతి పూరుషః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):కాబట్టి ఆసక్తి లేకుండా నిరంతరం చేయవలసిన కర్మను చేయి; అనాసక్తకర్మ ద్వారా మనిషి పరమాన్ని పొందుతాడు.
కర్మణైవ హి సంసిద్ధిమాస్థితా జనకాదయః । లోకసఙ్గ్రహమేవాపి సమ్పశ్యన్కర్తుమర్హసి ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):జనకాదులు కర్మ ద్వారానే సిద్ధిని పొందారు; లోకసంగ్రహాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని నీవు కూడా కర్మ చేయాలి.
యద్యదాచరతి శ్రేష్ఠస్తత్తదేవేతరో జనః । స యత్ప్రమాణం కురుతే లోకస్తదనువర్తతే ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):శ్రేష్ఠుడు ఏది ఆచరిస్తాడో ఇతరులు దానినే అనుసరిస్తారు; అతను స్థాపించే ప్రమాణాన్ని లోకం అనుసరిస్తుంది.
న మే పార్థాస్తి కర్తవ్యం త్రిషు లోకేషు కిఞ్చన । నానవాప్తమవాప్తవ్యం వర్త ఏవ చ కర్మణి ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):మూడు లోకాలలో నాకు చేయవలసినది ఏదీ లేదు; పొందవలసినదీ ఏదీ మిగలలేదు. అయినా నేను కర్మలో నిమగ్నుడిని.
యది హ్యహం న వర్తేయం జాతు కర్మణ్యతన్ద్రితః । మమ వర్త్మానువర్తన్తే మనుష్యాః పార్థ సర్వశః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):నేను శ్రద్ధగా కర్మ చేయకపోతే మనుష్యులు అందరూ నా మార్గాన్ని అనుసరించేవారు.
ఉత్సీదేయురిమే లోకా న కుర్యాం కర్మ చేదహమ్ । సఙ్కరస్య చ కర్తా స్యాముపహన్యామిమాః ప్రజాః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):నేను కర్మ చేయకపోతే లోకాలు నశించేవి; కలహం ఏర్పడి ప్రజల నాశనానికి కారణమయ్యేవాడిని.
సక్తాః కర్మణ్యవిద్వాంసో యథా కుర్వన్తి భారత । కుర్యాద్విద్వాంస్తథాసక్తశ్చికీర్షుర్లోకసఙ్గ్రహమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):అజ్ఞానులు ఆసక్తితో కర్మ చేసినట్లే, జ్ఞాని కూడా ఆసక్తి లేకుండా లోకసంగ్రహం కోసం కర్మ చేయాలి.
న బుద్ధిభేదం జనయేదజ్ఞానాం కర్మసఙ్గినామ్ । జోషయేత్సర్వకర్మాణి విద్వాన్యుక్తః సమాచరన్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):కర్మాసక్తులైన అజ్ఞానుల బుద్ధిని భంగపరచకూడదు; జ్ఞాని తానే యోగంతో కర్మ చేస్తూ వారిని వారి కర్తవ్యాలలో ప్రేరేపించాలి.
ప్రకృతేః క్రియమాణాని గుణైః కర్మాణి సర్వశః । అహఙ్కారవిమూఢాత్మా కర్తాహమితి మన్యతే ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ప్రకృతి గుణాలే అన్ని కర్మలను నిర్వహిస్తాయి; అహంకారమోహితుడు ‘నేనే కర్తను’ అని అనుకుంటాడు.
తత్త్వవిత్తు మహాబాహో గుణకర్మవిభాగయోః । గుణా గుణేషు వర్తన్త ఇతి మత్వా న సజ్జతే ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):తత్త్వజ్ఞాని గుణాలు గుణాలలోనే పనిచేస్తున్నాయని తెలుసుకొని గుణకర్మలపై ఆసక్తి చూపడు.
ప్రకృతేర్గుణసమ్మూఢాః సజ్జన్తే గుణకర్మసు । తానకృత్స్నవిదో మన్దాన్కృత్స్నవిన్న విచాలయేత్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ప్రకృతి గుణాలచే మోహితులైన వారు గుణజన్య కర్మలకు అంటిపడతారు; సంపూర్ణజ్ఞాని వారిని కలవరపెట్టకూడదు.
మయి సర్వాణి కర్మాణి సంన్యస్యాధ్యాత్మచేతసా । నిరాశీర్నిర్మమో భూత్వా యుధ్యస్వ విగతజ్వరః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):అన్ని కర్మలను నాకు అర్పించి, ఆధ్యాత్మిక చిత్తంతో, ఆశలూ మమకారమూ లేకుండా, అంతరంగ కలత లేక యుద్ధం చేయి.
యే మే మతమిదం నిత్యమనుతిష్ఠన్తి మానవాః । శ్రద్ధావన్తోఽనసూయన్తో ముచ్యన్తే తేఽపి కర్మభిః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):నా ఈ మతాన్ని విశ్వాసంతో, దోషదృష్టి లేకుండా నిత్యం ఆచరించేవారు కర్మబంధనాల నుండి విముక్తి పొందుతారు.
యే త్వేతదభ్యసూయన్తో నానుతిష్ఠన్తి మే మతమ్ । సర్వజ్ఞానవిమూఢాంస్తాన్విద్ధి నష్టానచేతసః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఇది తిరస్కరించి ఆచరించనివారిని జ్ఞానంలో మోహితులైన, వివేకరహితులై నశించినవారిగా తెలుసుకో.
సదృశం చేష్టతే స్వస్యాః ప్రకృతేర్జ్ఞానవానపి । ప్రకృతిం యాన్తి భూతాని నిగ్రహః కిం కరిష్యతి ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):జ్ఞాని కూడా తన స్వభావానుసారం ప్రవర్తిస్తాడు; జీవులు తమ ప్రకృతినే అనుసరిస్తాయి. కేవలం బలవంతపు నియంత్రణతో ఏమి సాధ్యం?
ఇన్ద్రియస్యేన్ద్రియస్యార్థే రాగద్వేషౌ వ్యవస్థితౌ । తయోర్న వశమాగచ్ఛేత్తౌ హ్యస్య పరిపన్థినౌ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ప్రతి ఇంద్రియవిషయంలో రాగద్వేషాలు ఉంటాయి; వాటి వశంలోకి వెళ్లకూడదు, అవి మార్గానికి శత్రువులు.
శ్రేయాన్స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్స్వనుష్ఠితాత్ । స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయావహః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):లోపాలతో చేసినా స్వధర్మమే పరధర్మాన్ని సంపూర్ణంగా చేయడంకంటే శ్రేష్ఠం; స్వధర్మంలో మరణం కూడా మేలు; పరధర్మం భయంకరం.
అథ కేన ప్రయుక్తోఽయం పాపం చరతి పూరుషః । అనిచ్ఛన్నపి వార్ష్ణేయ బలాదివ నియోజితః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):తన ఇష్టంలేకపోయినా మనిషి పాపం చేయడానికి ఏది బలవంతం చేస్తుందో అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు.
కామ ఏష క్రోధ ఏష రజోగుణసముద్భవః । మహాశనో మహాపాప్మా విద్ధ్యేనమిహ వైరిణమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):రజోగుణం నుండి పుట్టే కామమే క్రోధంగా మారుతుంది; అది తృప్తిలేనిది, మహాపాపమయమైన శత్రువు.
ధూమేనావ్రియతే వహ్నిర్యథాదర్శో మలేన చ । యథోల్బేనావృతో గర్భస్తథా తేనేదమావృతమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):పొగతో అగ్ని, మలినంతో అద్దం, గర్భంతో భ్రూణం కప్పబడినట్లు దీనివల్ల జ్ఞానం కప్పబడుతుంది.
ఆవృతం జ్ఞానమేతేన జ్ఞానినో నిత్యవైరిణా । కామరూపేణ కౌన్తేయ దుష్పూరేణానలేన చ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):తృప్తించని అగ్నిలా ఉన్న కామం జ్ఞానులకు నిత్యశత్రువై జ్ఞానాన్ని కప్పివేస్తుంది.
ఇన్ద్రియాణి మనో బుద్ధిరస్యాధిష్ఠానముచ్యతే । ఏతైర్విమోహయత్యేష జ్ఞానమావృత్య దేహినమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఇంద్రియాలు, మనస్సు, బుద్ధి ఇవే దాని నిలయాలు; వీటి ద్వారా ఇది జ్ఞానాన్ని కప్పి జీవిని మోహపరుస్తుంది.
తస్మాత్త్వమిన్ద్రియాణ్యాదౌ నియమ్య భరతర్షభ । పాప్మానం ప్రజహి హ్యేనం జ్ఞానవిజ్ఞాననాశనమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):కాబట్టి మొదట ఇంద్రియాలను నియంత్రించి, జ్ఞానవిజ్ఞానాలను నాశనం చేసే ఈ పాపరూప శత్రువును సంహరించు.
ఇన్ద్రియాణి పరాణ్యాహురిన్ద్రియేభ్యః పరం మనః । మనసస్తు పరా బుద్ధిర్యో బుద్ధేః పరతస్తు సః ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):ఇంద్రియాలు శరీరానికంటే ఉన్నతమైనవి; వాటికంటే మనస్సు ఉన్నతం; మనస్సుకంటే బుద్ధి ఉన్నతం; బుద్ధికంటే అతీతం ఆత్మ.
ఏవం బుద్ధేః పరం బుద్ధ్వా సంస్తభ్యాత్మానమాత్మనా । జహి శత్రుం మహాబాహో కామరూపం దురాసదమ్ ॥
శ్లోకార్థం (తెలుగు):బుద్ధికంటే ఆత్మ శ్రేష్ఠమని తెలిసి, ఆత్మతో మనస్సును స్థిరపరచి, జయించుట కష్టమైన కామరూప శత్రువును జయించు.